Woda płynąca w rzekach jako czynnik rzeźbotwórczy

Ikona obiektów Woda płynąca w rzekach jako czynnik rzeźbotwórczy

Przebieg rzeźbotwórczej działalności rzek zależy od biegu rzeki i związanego z nim spadku. W górach (górny bieg) dominuje erozja wgłębna, w biegu środkowym erozja boczna, a w dolnym akumulacja.

Źródło: arkusz maturalny


Ryc. 14. Na całej długości rzeki zachodzi zarówno działalność niszcząca (erozja) jak i budująca (akumulacja). Im bliżej ujścia rzeki, tym słabsza jest działalność niszcząca. Woda w rzece płynie coraz wolniej i niesiony przez nią materiał skalny ulega akumulacji (osadza się). Przy ujściu do morza rzeka usypuje z niesionego materiału deltę.

Proces rzeźbotwórczy

Czynnik rzeźbotwórczy

Formy rzeźby

erozja wgłębna (denna)

rzeka

dolina V-kształtna (typowa dla biegu górnego)

erozja boczna

rzeka

meander (zakole), starorzecze (typowe dla biegu środkowego)

akumulacja

rzeka

delta (typowa dla biegu dolnego - odcinka ujściowego)